Güllük Aylaklıkları

     Sabahın saat altısı gibi, kendi kendime bulduğum bir deyimle "uykum bitmiş". Karışık rüyalar,  annem,ağbim, new york, eski işyerinde gıcık olduğum bir adam ve onun evinde zorunlu kalışımız, eminönü meydanı aynı zamanda havaalanı, izmirin sık sık rüyalarımda gittiğim kenar mahalle semti. Bayram. Neşeyle new yorkta bir müzenin önünde buluşacakmışız. Annemi görüp onun hastalığına üzülerek new yorka eminönü meydanından adeta ışınlanıyorum. Neşeyle buluşacağımız müzenin önünde herkes Türk. Basmışız buraları derken, arkadaşımız Gonca tur rehberi olmuş. O da orada, grubunu toplarken her zamanki rahat ve huzur veren sakinliğiyle espriler yapıyor. Adeta stand up komedi. Onun esprilerine gülerken Neşe geliyor, içimde gene annem. İyileşme ihtimalini artık yitirmiş olması ve yardım edememem beni çok üzüyor bir yandan. Uykumu gerçekten bitirmeye karar veriyorum.       Zaten genelde de bu saatlerde kalkıyorum. İniyorum aşağı bir filtre kahve, günün ilk sigar...

evet, nerede kalmıştık? bugünlerde okunan kitaplar 1) anna karenina / tolstoy  (okuması ertelenmiş kitaplardan) 2) kant'ın şemsiyesi / bülent gözkan 3) kurmaca'nın retoriği/ wayne c.booth - başlanacak istanbul'dan döner dönmez marmaris'e eko-fest'e gittik. ben neşe ekmek atölyelerine katılır herhalde, ben de etkinlik alanını gezerim, kitabımı da alır, bir kenarda hem kitap okur hem de güzel yiyecekler oluyor bu etkinliklerde, onlardan atıştırırım diye cebime biraz da para koyarak ona eşlik ettim. fakat düşündüğüm gibi çıkmadı. çok güzel paneller ve söyleşiler vardı.  bisikletli yaşam ve ekolojik köyler konusunda yapılan iki söyleşiyi büyük bir ilgiyle dinledim. ekolojik köyleri ankara'da güneşköy deneyiminin kurucularından inci gökmen anlattı. bu isimleri kaydedin. internetten bakın çok güzel bir örnek. hani hep aramızda konuşuruz ya, bir toprak alalım herkes evini kursun diye, onlar yapmışlar. çok da alternatif bir şey yapmışlar.  şöyle; ankara yakınlar...

lafı çok uzatmayayım. neşe ile emekli olduk 2018, 1 mart itibariyle güllük'e yerleştik. aradan 1,5 yıl geçti yani. bu zaman zarfında bol bol yüzdüm. çevreyi gezdim. kitaplar okudum. kitapları üç kategoriye ayırdım. 1) içimde kalan kitaplar. bunca zamandır okuyup da okumaya fırsat bulamadığım, konsantre olamadığım kitaplar. bunlar, aslında çok bilinen şeyler. yani, oblomov, savaş ve barış, moby dick gibi. aslında bunların da bir listesini yapsam güzel olacak. şimdilik kütüphanede yan yana sıralanmış olarak duruyorlar. 2) felsefe ve kurgu üzerine yazılmış kitaplar. bunlardan bitirebildiklerimin sayısı çok fazla değil. ama gene de kendimi başarılı sayıyorum. sonuç olarak sorsan bana "şeyleşme " kitabından ne anladın diye oturup üzerine bir saat konuşamam ama hiç olmazsa kavramlar dünyasına girmiş oluyorum. 3) kendimi fazla kaptırmamaya çalışarak yeni çıkan kitaplar çokça da romanlar. en son elena ferrante'nin napoli dörtlemesini okudum. planladığım şey şu aslın...